Δευτέρα, 13 Δεκεμβρίου 2010

Ισως πάντα ...ισως ποτέ....

Είμαι ώρα καθισμένη στο μπαλκόνι

Χωμένη μες΄ το τζάκετ μου

και χαζεύω τους ευκαλύπτους του δρόμου

Ανάμεσα στις φυλλωσιές

οι δρόμοι της ζωής μου.

Οι δρόμοι της καρδιάς μου .

Ανάμεσα στις φυλλωσιές

οι δρόμοι της γιορτής, της καλημέρας .

Οι δρόμοι της αγάπης της απουσίας.

Ανάμεσα στις φυλλωσιές

οι δρόμοι που δεν άντεξα ,

αυτοί που φοβήθηκα.

Οι δρόμοι των συναντήσεων

των αποχαιρετισμών

μέχρι την τελευταία στροφή.

Ανάμεσα στις φυλλωσιές

κι η σφιγμένη μου παλάμη

Ούτε που ξέρω πότε και που

Δεν κατάλαβα πότε και πως

κούρνιασε στης παλάμης μου το έλεος

αυτό το μικρό πληγωμένο βλέμμα

Αδύναμο ,σιωπηλό ,τρομαγμένο ,

Έχει στυλώσει τα μάτια του στα δικά μου

Δεν έχω ιδέα πότε και πως,

μα κάθε που ανοίγω την χούφτα μου

ο ίδιο βλέμμα καίει τα μάτια μου

έχω ξεχάσει πότε και πού,

ίσως πάντα ,ίσως ποτέ…

Μ.Σ.

ΤΑ ΒΑΡΙΔΙΑ

φεύγεις με το νερό ,
πετάς με τον αέρα..
κάπως έτσι μου το΄ πες…

Και πως γίνετε αυτό?
σε ρώτησα

πετάς τα βαρίδια είπες…

ΤΑ ΒΑΡΙΔΙΑ ναι?


Με γύρισες να τα κοιτάξω..

Χρειάζομαι χρόνο σου είπα .

Συμφώνησες.

Με κοίταξες λυπημένα

Κάτι δανεικές στιγμές
τις επέστρεψες,ειπες ,
σταμάτα πια να κυνηγάς τον δρόμο

Αγάπες, λύπες, χαρές ,πάθη ,λάθη
όλα στον κόρφο μου σφιχτά
Τι να πετάξω ,τι να κρατήσω,
Όλα τα αγάπησα, είμαι όλα εγώ ,
ένα ένα έκαναν εμένα
Πώς να τα χωρίσω
τι θα΄χω για να μ΄ αγαπώ
Σ.Μ.

13/12/2009 - 13/12/2010