Σάββατο, 7 Μαΐου 2011

δεν θα γίνουν λέξεις










φωλιάζει η ψευδαίσθηση στα μάτια

χωρίς ανταμοιβή, χωρίς υπερβολή, λακωνικά

αυτό που δεν αντέχω κυνηγά ,να δει,

πώς στρίβει στη γωνία।

Λύνει ο χρόνος το πανί και πάω μακριά

Χωρίς κουπί , στην αγκαλιά γνωστής σκιάς

σε λάθος πλοίο επιβάτης

Έξω απ' το σώμα κάνει η τρέλα μου γιορτή

σ έναν παράδεισο που θέλω να γυρίσεις

και κλέβει ο καιρός τα βήματά μου

Στυφές στα χείλια ξεψυχάνε οι σκέψεις

μέσα στο όνειρο γλυκές ουλτραμαρίνες

με άρωμα από φούλι αράπικο ,

δεν θα γίνουν λέξεις । Σ.Μ.